Tags

, , , , , , , ,

English  below.

Kinderen en overgewicht.

Wanneer ik terug kijk op mijn leven dan, bepaald de maatschappij of je meedoet… al op de basisschool is het ene kind meer populair dan het andere.

Waar ligt dat aan? Komt dat door erfelijk bepaalde sociale gaven? Of heeft het meer te maken met wie heeft de grootste mond?

Mijn idee is dat de ouders hierbij een grote rol spelen. Patronen die later in het leven “ belangrijk” zijn, worden door ouders al in deze kleine hoofdjes gestampt. Als kind ben je onbevangen , onbevooroordeeld en open. Helaas kom ik zulke kinderen steeds minder vaak tegen.

Ook in mijn jeugd heb ik altijd het idee gehad dat zij die de grootste mond hadden het meest bepaalden. Zo was ik niet ik was een creatief dromerig meisje eerder een beetje bang van de wereld dan dat ik hem met mijn grote mond tegemoet trad.

Helaas was ik als kind groot, vooral heel lang voor mijn leeftijd. Dit maakt dat je een uitzondering bent. Vriendinnetjes maakten hier niet veel van, het waren voornamelijk de ouders die vervelend reageerde. Zo herinner ik me nog heel goed dat ik niet bij een vriendinnetje op de schommel mocht omdat ik te zwaar zou zijn… Hevig teleurgesteld ben ik toen maar weer naar huis gegaan.

Helaas namen mijn vriendinnetjes dit standpunt over en werd ik ineens overal te zwaar voor genoemd. Ik denk dat zo het pesten is begonnen. Ik was ineens niet meer open en onbevangen. Ik werd bang. Wilde niet meer buiten spelen en verdiepte me meer in mijn eigen creatieve wereldje.

Nu ik ouder ben zie ik dat nog steeds gebeuren .

Ouders die hun kinderen aanleren wat wel en niet geaccepteerd word. Zonder er bij na te denken wat ze daarbij een ander aan doen.

Hierdoor wordt uitsluiting van de kinderen in stand gehouden.

Natuurlijk begrijp ik dat er meer factoren een rol spelen en dat dit niet zo simpel aan 1 ding te wijten is.. maar ik ben wel van mening dat wij als “ ouderen” met onze manier van omgaan met volle kinderen een proces in stand houden.

Hoe moeilijk is het om iemand gewoon te laten zijn? Om te kijken naar welke goede kanten er in het karakter van het kind zit zonder steeds te moeten vitten op het feit dat een kind een overgewicht heeft?

In mijn leven heb ik geleerd dat acceptatie van mijn lijf een van de voorwaarden is om een goed gezond eetpatroon te kunnen hanteren. Is dat voor kinderen ook niet zo? Wordt emotie eten niet in de hand gehouden door de gemoedstoestand van het kind.

Hebben wij daar invloed op door de manier waarop we met een kind omgaan, wat we het aanbieden om deze emoties te hanteren? Zou het helpen wanneer we ons minder negatief tegenover zo een kind zouden uiten?

Hoeveel kinderen die vroeger dik waren zijn dat na hun pubertijd nog? En welke kinderen zijn dat die dik blijven? In hoeverre is een kind verantwoordelijk voor zijn of haar eigen overgewicht of hebben wij het kind verkeerde eetpatronen aangeleerd.

Ik werd als kind inderdaad dikker dan de rest. Niet zo heel veel maar genoeg om er mee gepest te worden. Mijn ouders hebben geprobeerd me een goed eetpatroon aan te leren. Maar dat is lastig wanneer je eigen eet patroon niet klopt.

Als ouder geef je toch het goede voorbeeld.

Ik wilde graag een eigen kindje en ben me nu erg bewust dat ik met mijn eetpatroon mijn lieve Griffin het verkeerde voorbeeld kan geven. Daarom ben ik heel hard aan het werk gegaan om mijn eetpatroon te veranderen, en het dagelijkse vaste ritme dat bij het opvoeden hoort zorgt er voor dat ik eindelijk goed en gezond eet zonder veel eetbuien. Door de inborst van Griffin zijn voorkeur voor groenten en ht feit dat hij de meeste snoepjes niet eens lekker vind, vraag ik me ook weer af wat het is dat dit bepaald. Hebben jullie daar een idee over?

1602048_10152226410559800_836145042_o

Children and obesity

When I look back at my life,I think that society has a great influence on being accepted of being bully ‘d Why? Is it a family thing, or does it come with certain social gifts or is it just who has the biggest attitude?

I think that parents have a great influence. Patterns that become important in your life are usually learned at an early stage by the parents. As a child you are unprejudiced an open, sadly Ii meet lees and less of those children.

In my childhood I always had the idea that the children who were most aggressive and had a big mouth determent the most. I was a creative and dreamy girl , maybe even a little scared of the world.

Unfortunately I was also big, especially very tall for my age. This makes you an accept ion. Friends had no problems with it, it were the parent who had.

I remember very well that I wanted to play on e swing set in a fiends garden and the parent said I was to big for it. That made me sad, most sadly the friends I had, heard it and called me too big to , I wasn’t skinny but to big became to fat.

Suddenly I wasn’t so open and unprejudiced anymore. I think that is how the bullying started. I wanted to play less and less outside and got stuck in my own little creative world.

Now that I am older I see it happen to other kids

There are parents, who teach their children, what is and is not accepted. Without thinking what they are doing. This is what maintains excluding children

Of course I understand that there are more factors , and that it’s not all so simple. But I do think that we as Parents and the way we interact with bigger children is how exclusion starts.

How difficult is it to just let people be, especially children. Looking at the good quality’s and character of the child. Without picking at them because they are bigger?

In my life I learned that accepting your body is one of the conditions to have an healthy eating habit. Isn’t that the same for children? Does emotion eating or binch eating, kept in place by the emotional condition of the child?

Do we influence the habits or coping with food though our negative reactions? The way we deal with them and what we offer them to cope with these emotions? Would it make a difference if we ware a little less negative to these children?

How many children that are fat stay fat after puberty? Is a child responsible for they own weight?

Or do we learn children these wrong eating habits?

I did became bigger than other kids, Not a lot, but enough to be bulley’d My parents tried to teach me to eat well, but it is difficult to teach some one when you have problems with it yourself. As a parent you have to give the right example.

I really wanted a kid, and now that I am a parent, I am very aware that I can give Griffin the wrong example that is why I tried working on my eating habbitt. The fixed pattern of Griffin has helped me and finally I am eating normal, no more binch eating for me. Because of his character and preference in food that griffin has for vegetables and disliking most candy, I started wondering what determent that, do you have an Idea

Advertenties