Make up. Het maakt ons mooier zeggen ze. Ik ben het er mee eens, dat je met make up veel kan.

Zeker de echte kunstenaars, de visagisten, kunnen wonderbaarlijke dingen doen met make up.

Lang heb ik het gevoel gehad dat ik er alleen goed uitzag met make up op.

Zonder een goede laag camouflage, kleurtjes en dikke wimpers ging ik de deur niet uit.

Tot ik steeds meer ging tranen. Wrijven en dagen lang last had van mijn ogen. Opzoek naar sensitive producten werkte niet echt. En ja ik moet het nog laten nakijken, door een dermatoloog, welk stofje het is, waar ik niet tegen kan.

Accepteren hoe ik eruit zie zonder make up. Dat was een dingetje, ik voelde me naakt… kwetsbaar.

Ik dacht namelijk, dat je zonder make up, veel beter kon zien hoe oud ik ben. En ik voel me soms al oud… ben nu 42…

Nu heb ik een voordeel, ik draag grote statement brillen. Misschien ook een vorm van verstoppen?Daardoor valt je make up minder op. Maar toch het zonder make up de straat op. Naar mijn werk, gaf me het gevoel dat ik minder verzorgd was.

Of mensen meer de echte ik konden zien.

Is make up niet gewoon een masker . Dat de buiten wereld, laat zien hoe we willen zijn. Grotere ogen, een mooie donkere wimper opslag. Nette gestylde wenkbrauwen.

Voor mij was het echt een masker. Vooral in de tijd, dat ik me mjnder goed voelde, had ik het idee dat het niet zou opvallen met make up op.

Inmiddels weet ik beter. Mijn gezicht spreekt boekdelen. Met of zonder make up. Als ik moe ben zie je dat in mijn ogen.

Daarnaast is met de acceptatie dat ik een vollere dame ben. Ook de acceptatie van mijn gezicht aan de orde.

Ik heb een klein kinnetje met hangwangen en een onderkin. Mijn oogleden vallen niet meer op, doordat de wenbrouwen er boven wat verzakt zijn.

Van die typische schoonheids kwalen bij vrouwen boven de 40…

Ik ben zoals ik ben . En ik mag het accepteren. Niks moet. Maar mezelf zien zoals ik werkeljjk ben zonder poespas heeft me echt geholpen, mijn eigen natuurlijke schoonheid te zien.

Het klinkt vreemd maar ik maakte me vroeger mooi zodat andere mensen positief over me dachten.

Het is of ik een stukje heb losgelaten. Ik me niet anders meer voor hoeft te stellen, voor andere mensen.

Tegenwoordig maak ik me mooi zodat ik zelf positief over mezelf denk.

En vaak heb ik daarbij wel een mooi kleedje aan. Maar geen make up op.

Foto.s voor mijn blog, werden vroeger super gestyled… een hele optuig sessie, ging er aan vooraf.

Nu is het kleertjes aan . Ff wapperen met de haren en mijn lief vragen met zijn telefoon wat foto.s te maken.

Of zelf wat selfies maken.

De druk me mooier voor te doen, is er af.

Ik denk dat veel vrouwen niet beseffen, dat ze zonder make up ook heel mooi zijn.

Hoe is dat voor jou? Draag jij make up voor jezelf of om er mooier uit te zien voor een ander?

En ben je je bewust van je natuurlijke schoonheid zonder make up?

Het is echt niet dat ik nu anti make up ben… ik vind het poederen en smeren veel te leuk. maar de druk is van de ketel… het hoefd niet meer .

Ik ben mooi met en zonder make up en zoalng ik dat vind is het toch goed…

Liefs louise